Skladba našeho programu je diferenciována do mnoha žánrů.
V našem klubu uslyšíte tyto žánry: blues, funky, soul, rock, latino a pop. Nabízíme například pravidelné žánrové párty (salsa párty apod.) se zkušenými lektory.
Registrací a stisknutím tlačítka "Chci odebírat" souhlasím s pravidelným zasíláním novinek o dění na serveru KamvPraze.cz
Rozbudowa istniejącego zestawu satelitarnego o odbiór kanałów z Astry 19,2°E to jeden z najbardziej racjonalnych ruchów, jakie może wykonać posiadacz telewizji satelitarnej w Polsce. Nie wymaga podpisywania nowych umów, nie generuje comiesięcznych opłat, a otwiera dostęp do blisko 300 dodatkowych stacji, które nie są dostępne w pakietach Polsat Box czy Canal+. Mówimy tu o niemieckich kanałach publicznych, francuskich serwisach informacyjnych, anglojęzycznych stacjach newsowych oraz wielu niszowych programach muzycznych i sportowych. W czasach gdy streaming bywa kapryśny, a jakość obrazu przez internet zależy od obciążenia sieci, sygnał satelitarny pozostaje stabilny, przewidywalny i całkowicie niezależny od dostawcy łącza szerokopasmowego.
Astra 19,2°E to druga pod względem popularności pozycja orbitalna wśród polskich widzów, ustępująca jedynie Hot Birdowi 13°E, z którego nadają główne platformy satelitarne w kraju. Konstelacja czterech satelitów operatora SES pokrywa całe pasmo Ku od 10,7 do 12,75 GHz i emituje setki kanałów FTA (Free To Air), czyli całkowicie niekodowanych. W praktyce oznacza to, że po jednorazowym zakupie odpowiedniego sprzętu nie ponosisz już żadnych dodatkowych kosztów. Żadnego abonamentu, żadnej umowy, żadnych cyklicznych faktur.
Wśród dostępnych kanałów znajdziesz przede wszystkim niemieckojęzyczne stacje publiczne: Das Erste HD, ZDF HD, a także regionalne programy trzecie (WDR, NDR, BR, SWR, MDR). Są też kanały komercyjne, od RTL HD przez ProSieben HD, Sat.1 HD, VOX HD po Kabel Eins HD. Dla szukających informacji dostępne są n-tv HD, Welt HD czy całodobowy serwis informacyjny ARD – Tagesschau24 HD. Nie zabrakło stacji sportowych: Sport1 HD transmituje drugą Bundesligę, a Eurosport 1 w niemieckiej wersji oferuje szeroki przekrój dyscyplin. Fani muzyki docenią Deluxe Music HD, MTV Germany i Nickelodeon dla dzieci. Obecny jest też Disney Channel, KiKA HD, Comedy Central, a z kanałów kulturalnych warto wymienić Arte HD oraz 3sat HD.
Oferta anglojęzyczna obejmuje BBC World News, CNN International, Sky News, GB News oraz biznesowe CNBC Europe. Z kolei widzowie zainteresowani językiem francuskim znajdą BFM TV, CNews, LCI oraz międzynarodowy TV5 Monde Europe. Dla polskiego widza najważniejszym akcentem jest obecność TV Trwam oraz Radia Maryja – oba nadawane są z Astry 19,2°E w formie niekodowanej, podobnie jak kilkanaście innych stacji o charakterze religijnym i kulturalnym. Łącznie lista aktywnych kanałów FTA z tej pozycji orbitalnej regularnie przekracza 250 pozycji, a po doliczeniu stacji czasowo odblokowywanych przez nadawców liczba ta rośnie jeszcze bardziej.
Zanim przejdziesz do zakupów, musisz odpowiedzieć sobie na dwa pytania: czy modernizujesz instalację już istniejącą (ustawioną na Hot Bird 13°E), czy budujesz ją od zera. W obu przypadkach lista komponentów jest podobna, różni się jedynie punkt wyjścia. Podstawę stanowi antena satelitarna o średnicy co najmniej 80 cm. W większości regionów Polski – od Mazowsza po Pomorze, od Podkarpacia po Wielkopolskę – taki rozmiar czaszy w zupełności wystarcza do stabilnego odbioru. Jeśli jednak mieszkasz na terenie silnie zalesionym, w gęstej zabudowie miejskiej albo na północnych krańcach kraju, gdzie sygnał jest naturalnie słabszy, rozsądniej od razu zainwestować w model o średnicy 90–120 cm.
Na rynku dostępne są czasze renomowanych producentów, takich jak Corab (polska firma z Olsztyna), Inverto, Famaval czy Televes. Ceny anten 80-centymetrowych wahają się obecnie w granicach 150–190 zł. Za dopłatą można otrzymać modele z ramieniem konwertera i uchwytem ze stali nierdzewnej, co ma znaczenie przy wieloletniej eksploatacji na zewnątrz. Do tego potrzebny jest solidny maszt lub uchwyt ścienny – koszt od 40 do 120 zł w zależności od długości wysięgnika i grubości stali. Nie warto na tym elemencie oszczędzać: chwiejący się maszt to najprostsza droga do utraty sygnału przy pierwszym silniejszym podmuchu wiatru.
Konwerter to element montowany na ramieniu anteny, który zbiera fale radiowe odbite od czaszy i zamienia je na sygnał elektryczny przesyłany kablem do dekodera. Do odbioru z dwóch satelitów – Hot Bird 13°E i Astra 19,2°E – masz do wyboru dwie zasadnicze drogi: konwerter typu monoblock albo układ dwóch osobnych konwerterów na uchwycie wielopozycyjnym, popularnie nazywany zezem.
Monoblock to rozwiązanie zintegrowane – w jednej obudowie znajdują się dwa promienniki ustawione fabrycznie pod kątem 6 stopni, co odpowiada odległości między Hot Birdem a Astrą na orbicie. Wbudowany przełącznik DiseqC automatycznie wybiera właściwy promiennik w zależności od oglądanego kanału. Monoblock single (1 wyjście) kosztuje około 75–85 zł i obsługuje jeden dekoder. Wersja quad (4 wyjścia) to wydatek rzędu 109–137 zł i pozwala podłączyć do czterech niezależnych tunerów – na przykład dwa dekodery z funkcją nagrywania. Marki warte uwagi to Inverto, Opticum, Televes i DUR-line.
Alternatywny układ zez wymaga zakupu dwóch osobnych konwerterów single (po około 25–40 zł każdy), uchwytu multifeed (15–30 zł) oraz zewnętrznego przełącznika DiseqC 2/1 (15–25 zł). Sumarycznie może wyjść nieco taniej, jednak wymaga większej precyzji podczas montażu. Każdy z konwerterów trzeba ustawić niezależnie: jeden na Hot Birda, drugi na Astrę. Zaletą jest możliwość indywidualnego dostrojenia obu pozycji, co często przekłada się na wyższą jakość sygnału, zwłaszcza na mniejszych czaszach (70–80 cm). Wadą – więcej punktów potencjalnych awarii: każde dodatkowe złącze na zewnątrz to miejsce narażone na wilgoć i korozję.
| Rozwiązanie | Zalety | Wady | Orientacyjny koszt |
|---|---|---|---|
| Monoblock single | Prosty montaż, zintegrowany DiseqC, mało połączeń | Brak niezależnej regulacji promienników, wymaga anteny min. 80 cm | 75–85 zł |
| Monoblock quad | 4 niezależne wyjścia, obsługa kilku dekoderów | Wyższa cena, wymaga anteny min. 80 cm | 109–137 zł |
| Układ zez (2x LNB + DiseqC) | Precyzyjna regulacja, możliwość odbioru z różnych par satelitów | Trudniejszy montaż, więcej złącz narażonych na wilgoć | 75–105 zł |
Zbyt wiele instalacji satelitarnych cierpi nie z powodu złej anteny czy kiepskiego konwertera, ale przez kabel o wątpliwej jakości. Do połączenia anteny z dekoderem używa się kabla koncentrycznego o impedancji 75 Ω, najczęściej typu RG-6. Wybieraj przewód z żyłą miedzianą (oznaczenie CU), a nie stalową miedziowaną (CCS), szczególnie jeśli odległość od anteny do dekodera przekracza 15 metrów. Ceny kabli koncentrycznych zaczynają się od około 2–3 zł za metr, ale za produkt klasy premium, z potrójnym ekranowaniem i żelem zabezpieczającym przed wnikaniem wilgoci, zapłacisz około 5–6 zł za metr.
Do zarobienia końcówek potrzebujesz złącz kompresyjnych typu F. Są one pewniejsze od zwykłych nakręcanych – raz zaprasowane pozostają szczelne i nie poluzują się pod wpływem drgań czy zmian temperatury. Paczka 10 sztuk kosztuje od 10 do 20 zł. Do ich montażu przyda się prosta zaciskarka (50–80 zł), choć przy jednorazowej instalacji możesz posłużyć się kombinerkami i dużą dozą ostrożności. Każde złącze na zewnątrz budynku zabezpiecz gumową osłonką przeciwwilgociową – koszt to dosłownie kilkadziesiąt groszy za sztukę, a potrafi uratować instalację przed korozją na lata.
Jeśli posiadasz już dekoder Polsat Box lub Canal+, najprawdopodobniej nadaje się on do rozbudowy o Astrę – pod warunkiem że ma przynajmniej jedno wejście antenowe i obsługuje protokół DiseqC 1.0. Dotyczy to zarówno modeli udostępnianych przez operatorów na wynajem (Polsat Box 4K, Polsat Box 4K Lite, Canal+ Ultrabox+ 4K, Canal+ Dualbox+ 4K), jak i sprzętu kupowanego na własność (Evobox Stream, WiFiBox+). Konfiguracja sprowadza się do wejścia w menu instalacyjne i przypisania odpowiednich portów DiseqC do poszczególnych satelitów. Warto jednak pamiętać, że oprogramowanie dekoderów operatorskich bywa okrojone z funkcji skanowania ręcznego – wtedy z pomocą przyjdzie instalator z zewnętrznym miernikiem.
Jeśli natomiast nie masz jeszcze żadnego dekodera satelitarnego albo chcesz przeznaczyć osobne urządzenie wyłącznie do odbioru kanałów FTA, rynek oferuje szeroki wybór. Podstawowe modele, takie jak Opticum AX150 czy Ferguson Ariva 100E, kosztują około 100–130 zł i obsługują rozdzielczość Full HD 1080p. Nieco bardziej zaawansowany Ferguson Ariva 160 Combo (z dodatkową głowicą naziemną DVB-T2) to wydatek rzędu 179 zł. Jeśli zależy Ci na odbiorze kanałów 4K, celuj w przedział 399–469 zł – w tej półce znajdziesz m.in. Fergusona Ariva 4K czy Fergusona Ariva 9000 4K CI+. Dekodery te oferują funkcje, których streaming nie jest w stanie zagwarantować przy słabszym łączu: płynny obraz bez kompresji, dźwięk przestrzenny i zero buforowania podczas oglądania transmisji na żywo.
| Typ dekodera | Przykładowy model | Maks. rozdzielczość | Orientacyjna cena |
|---|---|---|---|
| Podstawowy FTA | Opticum AX150, Ferguson Ariva 100E | Full HD 1080p | 100–130 zł |
| Combo (SAT + naziemna) | Ferguson Ariva 160 Combo | Full HD 1080p | około 179 zł |
| Zaawansowany 4K | Ferguson Ariva 4K, Ariva 9000 4K | 4K UHD | 399–469 zł |
Zacznij od wyboru miejsca montażu. Antena musi mieć niczym niezakłóconą linię widzenia w kierunku południowo-wschodnim, gdzie na orbicie geostacjonarnej znajduje się Astra 19,2°E. W Warszawie azymut wynosi około 190 stopni, a kąt elewacji około 30 stopni – im dalej na południe Polski, tym kąt elewacji jest nieznacznie wyższy. Przed montażem sprawdź, czy na drodze sygnału nie stoją drzewa (pamiętaj, że za kilka lat urosną), sąsiednie budynki czy elementy konstrukcyjne własnego dachu. Pozornie czysta linia widzenia zimą może okazać się zasłonięta przez liście w okresie wiosenno-letnim.
Uchwyt lub maszt przymocuj do ściany nośnej – jeśli budynek jest ocieplony styropianem, przewierć się przez warstwę izolacji i zakotwicz śruby bezpośrednio w murze. Styropian nie ma żadnej nośności i nawet najmocniej dokręcony uchwyt będzie pracował, rozszczelniając otwór i wprowadzając drgania. Użyj poziomicy, żeby maszt był idealnie pionowy – każde odchylenie utrudni późniejsze ustawienie kątów. Po zamocowaniu masztu nałóż na niego czaszę anteny, ale nie dokręcaj śrub na sztywno – musisz zachować możliwość obracania i zmiany nachylenia podczas strojenia.
Teraz zamontuj konwerter w uchwycie na ramieniu anteny. Jeśli używasz monoblocka, ustaw go tak, aby główny promiennik (zazwyczaj oznaczony jako Hot Bird) znajdował się w osi czaszy. Jeśli montujesz układ zez, główny konwerter na Hot Birda umieść centralnie, a drugi – na Astrę – na uchwycie multifeed, przesunięty o kilka centymetrów w bok i lekko ku górze. Dokładna pozycja zależy od średnicy czaszy i lokalizacji geograficznej – to właśnie moment, w którym przydaje się doświadczenie instalatora lub precyzyjny miernik sygnału.
Do ustawiania anteny potrzebujesz albo drugiej osoby z telefonem przed telewizorem, albo – co znacznie wygodniejsze – prostego miernika sygnału satelitarnego. Najtańsze modele z wyświetlaczem i sygnalizacją dźwiękową kosztują od 40 do 80 zł i w zupełności wystarczą do amatorskiego strojenia. Profesjonalne mierniki oferujące pomiar MER, BER czy widmo transponderów to już wydatek od 300 zł wzwyż, ale dla jednorazowej instalacji domowej taki sprzęt nie jest konieczny. Alternatywnie możesz skorzystać z aplikacji na smartfona, które pokazują orientacyjny azymut i elewację na podstawie GPS – nie zastąpią one pomiaru rzeczywistego sygnału, ale pomogą wstępnie ustawić kierunek.
Rozpocznij od ustawienia przybliżonego azymutu i elewacji dla swojej lokalizacji. Następnie podłącz miernik między konwerter a kabel prowadzący do dekodera (lub bezpośrednio do dekodera, obserwując wskazania na ekranie telewizora). Powoli obracaj antenę w płaszczyźnie poziomej, obserwując wskazania siły sygnału. Gdy znajdziesz maksimum, zablokuj śrubę azymutu i przejdź do regulacji elewacji – delikatnie zmieniaj kąt nachylenia czaszy, aż uzyskasz najwyższy odczyt. Na koniec sprawdź skręcenie konwertera (tzw. skew): obracając LNB w uchwycie o kilka stopni w lewo lub w prawo, możesz wycisnąć dodatkowy procent jakości sygnału. Po osiągnięciu optymalnych wartości dokręć wszystkie śruby – ostrożnie, żeby nie poruszyć anteny.
Po fizycznym montażu i podłączeniu kabla do dekodera przejdź do menu konfiguracji anteny. W dekoderach Polsat Box i Canal+ ścieżka wygląda podobnie: Ustawienia → Instalacja → Konfiguracja anteny → DiseqC. Na ekranie zobaczysz listę satelitów i przypisanych do nich portów. Hot Bird 13°E powinien być przypisany do portu 1 (lub A), natomiast Astra 19,2°E do portu 2 (lub B). Jeśli używasz monoblocka, wewnętrzny przełącznik sam kieruje sygnał – wtedy w menu możesz wybrać opcję „Monoblock” lub podobną, która automatycznie przypisze właściwe porty. W dekoderach FTA, takich jak Ferguson czy Opticum, konfiguracja przebiega analogicznie, a menu bywa nawet bardziej rozbudowane i przyjazne dla użytkownika.
Po zapisaniu ustawień uruchom skanowanie. Wybierz opcję skanowania ręcznego lub zaawansowanego dla satelity Astra 19,2°E i zaznacz filtr „tylko kanały niekodowane” (FTA), jeśli dekoder oferuje taką możliwość. Skanowanie może potrwać kilka minut – w tym czasie dekoder przeszukuje wszystkie transpondery i zapisuje znalezione stacje. Nowe kanały z Astry zostaną dodane do listy – w dekoderach Polsat Box zazwyczaj od pozycji około 1000, a w Canal+ od numeru 650. Warto co kilka miesięcy powtórzyć skanowanie, ponieważ nadawcy zmieniają parametry techniczne transponderów, a niektóre kanały są czasowo odblokowywane (na przykład podczas ważnych wydarzeń sportowych czy świąt).
Najczęstszym błędem popełnianym przy rozbudowie zestawu jest zbyt mała średnica anteny. Jeśli twoja czasza ma 60 lub 70 cm (standardowe rozmiary dostarczane kiedyś przez operatorów), sygnał z bocznego promiennika monoblocka może być zbyt słaby do stabilnego odbioru, szczególnie podczas deszczu. W takiej sytuacji lepiej sprawdzi się układ zez z indywidualnie dostrojonymi konwerterami, a jeszcze lepiej – wymiana całej czaszy na model 80-centymetrowy.
Drugi częsty problem to utlenione styki na złączach F. Nawet najlepszy kabel i konwerter nie pomogą, jeśli na złączu pojawiła się korozja. Dlatego po zarobieniu każdej końcówki na zewnątrz budynku nałóż na nią osłonkę gumową i owiń taśmą wulkanizacyjną. Wewnątrz budynku nie ma takiej konieczności, ale wilgoć potrafi skraplać się również w puszkach przyłączeniowych na ścianie. Trzeci problem wynika z przeceniania możliwości dekoderów operatorskich – niektóre starsze modele nie obsługują DiseqC wcale albo obsługują go tylko w ograniczonym zakresie. Zanim zainwestujesz w dodatkowy sprzęt, sprawdź w instrukcji lub menu swojego odbiornika, czy opcja konfiguracji wielu satelitów jest dostępna.
Decyzja zależy od twoich umiejętności manualnych, dostępu do wybranego miejsca montażu oraz budżetu. Samodzielna instalacja pozwala zaoszczędzić od 200 do nawet 650 zł kosztów robocizny, ale wymaga czasu, cierpliwości i zakupu lub wypożyczenia miernika sygnału. Jeśli antenę montujesz na balkonie na pierwszym piętrze, a ściana jest łatwo dostępna, ryzyko jest minimalne i wiele osób decyduje się na taki krok z powodzeniem. Sama regulacja może zająć od 30 minut do nawet dwóch godzin – głównie przez konieczność wielokrotnego schodzenia do dekodera i sprawdzania poziomu sygnału.
Jeśli jednak antena satelitarna ma zostać umieszczona na dachu, kominie lub wysoko na elewacji budynku wielorodzinnego, warto powierzyć to zadanie specjaliście. Profesjonalny instalator dysponuje miernikiem z funkcją analizy widma, który pozwala błyskawicznie zidentyfikować satelitę i zoptymalizować ustawienie w ciągu kilkunastu minut. Ponadto bierze na siebie odpowiedzialność za trwałość mocowania i gwarantuje, że antena nie spadnie komuś na głowę podczas wichury – a to już kwestia nie tylko wygody, ale i bezpieczeństwa. Ceny usług instalacyjnych są zróżnicowane regionalnie i zależą od trudności montażu. Standardowe ustawienie anteny na balkonie lub elewacji to koszt rzędu 200–400 zł za robociznę, natomiast montaż na dachu lub w trudno dostępnym miejscu może kosztować od 400 do 650 zł. Do tego dolicz materiały, chyba że dostarczasz własne.
W budynkach wielorodzinnych pamiętaj, że montaż czegokolwiek na częściach wspólnych (elewacja, dach) wymaga zgody zarządcy lub wspólnoty mieszkaniowej. Balkon jest zazwyczaj częścią prywatną lokalu, ale i tu regulamin wspólnoty może nakładać ograniczenia dotyczące wystających elementów. Zawsze warto to sprawdzić przed zakupem sprzętu, żeby uniknąć konieczności demontażu na żądanie administracji.
| Element | Zakres cen |
|---|---|
| Antena 80 cm (Corab, Inverto, Famaval) | 150–190 zł |
| Monoblock single Inverto / Televes | 75–85 zł |
| Monoblock quad Opticum / Inverto | 109–137 zł |
| Uchwyt ścienny / maszt | 40–120 zł |
| Kabel koncentryczny RG-6 CU (za metr) | 2–6 zł |
| Złączki F kompresyjne (10 szt.) | 10–20 zł |
| Przełącznik DiseqC 2/1 | 15–25 zł |
| Miernik sygnału (amatorski) | 40–80 zł |
| Dekoder FTA podstawowy / 4K | 100–469 zł |
Całość inwestycji – przy założeniu samodzielnego montażu z nową anteną 80 cm, monoblockiem single i podstawowym dekoderem FTA – zamyka się w przedziale 350–500 zł. To mniej więcej równowartość rocznego abonamentu za podstawowy pakiet telewizji kablowej, z tą różnicą że sprzęt po zakupie jest twój i nie wymaga już żadnych opłat. Jeśli dołożysz do tego usługę instalatora, całkowity budżet wzrośnie o kolejne 200–400 zł. Dla porównania: sam zakup i montaż gotowego zestawu z rąk profesjonalisty, z anteną 80 cm i monoblockiem, zamyka się zwykle w widełkach 600–900 zł brutto, w zależności od regionu i stopnia skomplikowania instalacji. W obu przypadkach mówimy o jednorazowym wydatku, który otwiera dostęp do setek kanałów bez dalszych zobowiązań – coś, czego nie zaoferuje żaden operator kablowy ani platforma streamingowa, zawsze uzależniająca użytkownika od jakości łącza internetowego i polityki cenowej serwisu.
-
5 4 3 2 1