Činnost organizace vychází ze životů jejich zakladatelů, kteří se sami potkali s diagnozou Parkinsonovy nemoci.
U Vesny 1270/7
Praha 10,
110 00
+420 732 540 715
romana©parkinson-help.cz
Naším cílem je seznámit širokou veřejnost s obtížemi tohoto onemocnění a snažit se o zkvalitnění života všem, kteří s touto nemocí bojují.
Registrací a stisknutím tlačítka "Chci odebírat" souhlasím s pravidelným zasíláním novinek o dění na serveru KamvPraze.cz
Decyzja o samodzielnym montażu anteny satelitarnej z dwoma konwerterami to przedsięwzięcie, które przy odpowiednim przygotowaniu nie wymaga ani fachowej wiedzy inżynierskiej, ani specjalistycznego sprzętu pomiarowego. Układ typu „zez” – czyli konstrukcja uchwytu mieszcząca dwa konwertery ustawione pod kątem względem osi czaszy – pozwala odbierać sygnał z dwóch pozycji orbitalnych jednocześnie: Hotbird 13°E (polskojęzyczne pakiety Polsat Box i Canal+) oraz Astra 19,2°E (TV Trwam, Radio Maryja, bezpłatne kanały niemieckie i francuskie). W przeciwieństwie do gotowych monobloków, które mają sztywno ustalony rozstaw głowic, zez z dwoma niezależnymi konwerterami daje możliwość precyzyjnej regulacji każdego z nich z osobna – to kluczowa przewaga, gdy zależy nam na stabilnym sygnale w obu pozycjach.
Podstawą zestawu jest antena paraboliczna o średnicy 80–90 cm. Mniejsza czasza (60–70 cm) przy niekorzystnej pogodzie może dawać zrywy obrazu na słabszych transponderach Astry, szczególnie przy gęstym zachmurzeniu lub intensywnych opadach. Modele stalowe malowane proszkowo – takie jak Corab ASC-800 HD czy Triax TD88 – zapewniają odpowiednią sztywność i odporność na korozję. Ceny anten w przedziale 80–90 cm oscylują między 100 a 180 zł, w zależności od producenta i miejsca zakupu. Jeśli planujecie Państwo montaż anteny satelitarnej na dachu lub w miejscu szczególnie narażonym na wiatr, warto rozważyć dodatkowy maszt o średnicy 38–50 mm i solidne uchwyty ścienne – ich koszt to kolejne 30–60 zł.
Serce odbioru stanowią dwa konwertery uniwersalne Single (LNB). Każdy z nich odpowiada za jedną pozycję satelitarną. Parametrem, na który trzeba zwrócić uwagę, jest współczynnik szumów – im niższy, tym lepiej. Dobre konwertery oferują wartość rzędu 0,1–0,2 dB. Sprawdzone modele to Televes 7475 oraz Inverto Black Ultra – oba dostępne w krajowych sklepach z elektroniką. Cena za sztukę wynosi od 45 do 90 zł, co przy dwóch egzemplarzach daje wydatek rzędu 90–180 zł. Do tego potrzebny będzie uchwyt zeza (multifeed) – metalowa szyna mocowana do wysięgnika anteny, na której osadza się drugi konwerter. Tego typu akcesoria kosztują 15–35 zł i pasują do większości popularnych anten.
Żeby dwa konwertery współpracowały z jednym odbiornikiem satelitarnym, niezbędny jest przełącznik DiSEqC 1.0 w wersji 2/1 (dwa wejścia, jedno wyjście). To niewielkie urządzenie montowane zazwyczaj przy samej antenie, w puszce lub pod daszkiem ochronnym. Odbiera polecenia z dekodera i w ułamku sekundy przełącza źródło sygnału – z konwertera A (np. Hotbird) na konwerter B (Astra) – w zależności od wybranego kanału. Przykładowy model to Opticum DSG 2/1 OUT (cena 15–25 zł) albo Amiko Switch 2/1 (ok. 16–20 zł). Droższe warianty, jak Signal SW-2/1-DSQ-SIG DiSEqC 2.0, oferują tłumienie na poziomie 2 dB i separację między wejściami 25 dB – ich cena dochodzi do 30–40 zł. Przełącznik zewnętrzny w szczelnej obudowie można zamontować bezpośrednio na maszcie, co upraszcza prowadzenie kabli.
Oprócz samego przełącznika trzeba zaopatrzyć się w kabel koncentryczny o impedancji 75 Ω z solidnym oplotem miedzianym (ekranowanie minimum 75 dB). Długość kabla zależy od odległości między anteną a telewizorem – standardowo 15–25 metrów wystarcza w domach jednorodzinnych i mieszkaniach na wyższych piętrach. Ceny kabli koncentrycznych zaczynają się od 1,20 zł za metr, a do tego złącza typu F (kompresyjne lub nakręcane) – komplet 6–8 sztuk to wydatek około 10–15 zł.
Antenę mocujemy do ściany, balustrady balkonowej lub masztu dachowego. Kluczowa jest sztywność całej konstrukcji – nawet minimalne drgania przy wietrze potrafią rozregulować z trudem wypracowane ustawienie. Do przykręcenia uchwytów potrzebny będzie klucz płaski 13 mm oraz poziomica – maszt musi stać idealnie pionowo, inaczej wszelkie późniejsze obliczenia azymutu i elewacji stracą sens.
Po zamocowaniu czaszy na wysięgniku przystępujemy do montażu konwerterów. Konwerter centralny (główny) umieszczamy w oryginalnym uchwycie na wprost osi anteny – będzie on odbierał satelitę Hotbird 13°E. Drugi konwerter instalujemy na szynie zeza, po lewej stronie konwertera głównego (patrząc od przodu anteny). Astra 19,2°E znajduje się bowiem ok. 6 stopni na zachód od Hotbirda, co przy standardowej geometrii czaszy przekłada się na odsunięcie boczne rzędu 7–9 cm i lekkie cofnięcie drugiego konwertera. W tym miejscu zaczyna się najbardziej żmudny etap – strojenie.
Przed rozpoczęciem regulacji ustawiamy przybliżone kąty anteny. Dla lokalizacji warszawskiej i okolic azymut dla Hotbirda wynosi około 190° (licząc od północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara), a kąt elewacji – czyli uniesienia czaszy ponad horyzont – około 30°. Te wartości można potwierdzić w darmowych kalkulatorach satelitarnych dostępnych w internecie, wpisując dokładny adres instalacji. Śruby regulacyjne dokręcamy na tyle, by antena trzymała pozycję, ale dała się jeszcze przesuwać przy użyciu niewielkiej siły.
Do konwertera centralnego podłączamy bezpośrednio kabel prowadzący do dekodera (na tym etapie pomijamy przełącznik DiSEqC). Włączamy odbiornik, wchodzimy w menu instalacji antenowej i wybieramy transponder o znanej, silnej emisji z Hotbirda – na przykład 10,719 GHz, polaryzacja V, SR 27500 (TVP HD). Na ekranie zobaczymy wskaźniki siły i jakości sygnału. W tym momencie potrzebna jest druga osoba – jedna będzie obserwować wskazania na telewizorze (przez otwarte okno lub komunikując się przez telefon), druga powoli obracać antenę w płaszczyźnie poziomej i pionowej, szukając momentu, gdy oba paski wskażą maksimum.
Ruchy powinny być minimalne – przesunięcie o 2–3 mm przekłada się na zupełnie inny odczyt. Gdy uzyskamy stabilny sygnał na poziomie 70–80% jakości, dokręcamy wszystkie śruby. Następnie odłączamy kabel od konwertera centralnego i przepinamy go do konwertera bocznego (Astra). Bez zmiany położenia anteny regulujemy wyłącznie położenie drugiego konwertera na szynie zeza – przesuwamy go do przodu/tyłu, zmieniamy kąt nachylenia (skręcenie o 10–20 stopni zgodnie z ruchem wskazówek zegara często poprawia odbiór), aż do uzyskania zadowalającego sygnału na transponderze Astry, np. 11,836 GHz, polaryzacja H, SR 27500 (Das Erste HD).
Dopiero po zestrojeniu obu konwerterów podłączamy przełącznik DiSEqC. Kabel z konwertera Hotbird wchodzi do portu A (lub 1), kabel z konwertera Astra do portu B (lub 2), a wyjście przełącznika łączymy z kablem biegnącym do dekodera. W menu odbiornika konfigurujemy DiSEqC: dla Hotbirda ustawiamy port A, dla Astry – port B. Od tego momentu przełączanie między satelitami odbywa się automatycznie.
| Element zestawu | Przykładowy model | Przybliżony koszt |
|---|---|---|
| Antena 80–90 cm | Corab ASC-800 HD, Triax TD88 | 100–180 zł |
| Konwerter Single (2 szt.) | Televes 7475, Inverto Black Ultra | 90–180 zł (za dwa) |
| Uchwyt zeza (multifeed) | Uchwyt uniwersalny 40 mm | 15–35 zł |
| Przełącznik DiSEqC 2/1 | Opticum DSG 2/1, Amiko Switch | 15–40 zł |
| Kabel koncentryczny 75 Ω (20 m) | Telmor, Dipol | 25–50 zł |
| Złącza F (komplet 8 szt.) | Kompresyjne lub nakręcane | 10–15 zł |
Po prawidłowym montażu i konfiguracji zyskują Państwo dostęp do dwóch odrębnych wiązek programowych. Z pozycji Hotbird 13°E nadawane są polskie platformy kodowane: Polsat Box (dekodery: Polsat Box 4K, Polsat Box 4K Lite, Soundbox 4K oraz Evobox Stream – ten ostatni jako jedyny bywa dostępny na własność w sklepach RTV) oraz Canal+ (modele: Ultrabox+ 4K, Dualbox+ 4K, Canal+ BOX+, a także WiFiBox+ – jedyny sprzedawany na własność w ofercie prepaid). Większość dekoderów 4K u obu operatorów udostępniana jest wyłącznie w formie wynajmu.
Z Astry 19,2°E płynie natomiast szeroka gama kanałów niekodowanych: niemieckie stacje publiczne (Das Erste, ZDF, arte), komercyjne (RTL, Sat.1, ProSieben), francuskie (TV5 Monde) oraz polskie – TV Trwam i Radio Maryja. Dodatkowo na Astrze znajdują się dziesiątki rozgłośni radiowych i kanałów regionalnych, które nie wymagają żadnej subskrypcji.
Jeśli po kilku godzinach prób nie udaje się złapać stabilnego sygnału, przyczyną może być przeszkoda terenowa (drzewo, sąsiedni budynek), źle dobrana średnica czaszy lub uszkodzony element zestawu. W takim przypadku rozsądniej zamówić fachowca, niż ryzykować upadek z drabiny lub trwałe rozregulowanie mechanizmów anteny. Usługa montażu anteny z dwoma konwerterami i strojeniem w tutejszych miejscowościach kosztuje od 200 do 400 zł – w zależności od stopnia skomplikowania (dach stromy, wysokość, konieczność prowadzenia kabla przez poddasze). Warto uprzedzić instalatora, że chodzi o układ zeza na dwie pozycje, a nie standardową instalację jedno-satelitarną – nie każdy ma doświadczenie z multifeedem i część wykonawców od razu zaproponuje wyższą stawkę. Orientacyjnie: sam przejazd i podstawowe czynności montażowe na parterze to 150–200 zł, a każda dodatkowa godzina pracy na wysokości – kolejne 50–80 zł.
Niektórzy specjaliści oferują również usługę dostrojenia istniejącego zestawu – jeśli mają Państwo już zamontowaną antenę, a dołożenie zeza nie daje rezultatów, przyjazd serwisanta z miernikiem sygnału kosztuje 100–180 zł. W sklepach z elektroniką można także wypożyczyć prosty miernik (tzw. satfinder) za około 30–50 zł za dobę – przy samodzielnym montażu to rozsądna inwestycja.
Układ z dwoma konwerterami jest stosunkowo prosty, ale kilka usterek pojawia się regularnie. Poniżej lista tych najczęstszych wraz ze wskazówkami naprawczymi:
Nie. Jeden odbiornik satelitarny z wejściem antenowym i obsługą DiSEqC 1.0 w zupełności wystarczy. Przełącznik DiSEqC 2/1 podłącza oba konwertery do jednego gniazda w dekoderze, a samo przełączanie źródła odbywa się automatycznie – przy wyborze kanału z Astry dekoder wysyła komendę i sygnał płynie z właściwego konwertera. Wyjątkiem są sytuacje, gdy chcecie nagrywać program z jednego satelity podczas oglądania kanału z drugiego – wtedy przyda się tuner dwugłowicowy (tzw. Twin) lub drugi niezależny dekoder.
Do stabilnego odbioru Hotbirda i Astry zalecamy minimum 80 cm. Na antenie 60 cm przy dobrych warunkach pogodowych sygnał z Astry może być wystarczający, ale pierwsze większe zachmurzenie lub deszcz spowodują zaniki obrazu. Antena 90 cm daje już solidny zapas – szczególnie jeśli planujecie w przyszłości dołożenie trzeciego konwertera, na przykład na Eutelsat 16°E.
Kabel do instalacji satelitarnej różni się od standardowego przewodu antenowego RTV. Musi mieć impedancję 75 Ω i solidne ekranowanie (oplot miedziany o gęstości minimum 60%, a najlepiej 75–80%). Przewody klasy RG-6 czy RG-59 sprawdzają się dobrze. Zwykły kabel antenowy do naziemnej DVB-T ma zwykle słabsze parametry i na dłuższych odcinkach (powyżej 10 m) może powodować spadki napięcia zasilającego konwertery.
Tak, monoblok to gotowe rozwiązanie z dwoma głowicami w jednej obudowie, fabrycznie ustawionymi na odbiór Hotbirda i Astry. Taki montaż anteny satelitarnej jest szybszy, ale traci się możliwość precyzyjnej regulacji każdego konwertera oddzielnie. W praktyce oznacza to, że sygnał z jednego satelity może być wyraźnie słabszy – monoblok stanowi kompromis między wygodą a jakością. Dwa niezależne konwertery Single na szynie zeza są rozwiązaniem bardziej elastycznym i – przy starannym strojeniu – dającym lepsze rezultaty.
Raz na pół roku warto przeprowadzić szybki przegląd instalacji. Sprawdzamy, czy śruby mocujące antenę i konwertery są dokręcone – metal pracuje pod wpływem temperatury, a wibracje od wiatru poluzowują połączenia. W okresie jesiennym usuwamy z czaszy liście i igliwie, które osłabiają odbiór. Złącza typu F zabezpieczamy przed wilgocią – do tego celu służą specjalne osłonki gumowe (koszt kilku groszy za sztukę) albo taśma samowulkanizująca. Jeśli przełącznik DiSEqC zamontowany jest na zewnątrz, upewnijcie się, że obudowa jest szczelna – skropliny wewnątrz potrafią zewrzeć styki i wyłączyć cały układ.
W przypadku starszych dekoderów Polsat Box i Canal+ warto też od czasu do czasu przeszukać listę kanałów na nowo – operatorzy zmieniają parametry techniczne transponderów (częstotliwości, SR, FEC), a odbiornik nie zawsze nadąża z aktualizacją. Funkcja „Skanowanie automatyczne” lub „Aktualizacja listy kanałów” rozwiązuje ten problem w kilka minut. Jeśli korzystacie z modułu CAM CI+ zamiast dedykowanego dekodera, sprawdźcie w menu telewizora, czy moduł jest poprawnie wykrywany i czy nie wymaga aktualizacji oprogramowania przez operatora.
-
5 4 3 2 1